Rami Malek jest amerykańskim aktorem egipskiego pochodzenia. Sławę zyskał dzięki zagraniu roli Elliota Aldersona – hakera komputerowego w serialu Mr. Robot, który jest na antenie nieprzerwalnie od 2015 roku. Obecnie czekamy na czwarty sezon tego niezwykle mocno wciągającego serialu. Główna rola w popularnym serialu otworzyła Malikowi drzwi do ogólnoświatowego kina. W 2018 roku wcielił się w Freddiego Mercury w filmie biograficznym Bohemian Rhapsody. Za rolę znanego muzyka dostał wiele nagród, w tym Oskara, Złoty Glob, Nagrodę Brytyjskiej Akademii Filmowej  dla najlepszego aktora oraz Screen Actors Award. W 2019 roku Malik został wpisany na listę 100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie prowadzoną przez magazyn Time. Obecnie aktor przygotowuje się do roli w najnowszym filmie o Jamsie Bondzie. Malik ma wcielić się w czarny charakter (naszym zdaniem świetnie się do tego nadaje). Jednak przed podpisaniem kontraktu Malik postawił warunek, że jego postać nie będzie religijnym fundamentalistą czy arabskojęzycznym terrorystą. Sam wyjaśnił w jednym z wywiadów, że jest niezwykle dumny ze swojego dziedzictwa i nie chce by jego kultura była kojarzona z terroryzmem. Stwierdził również, że spoczywa na nim wielka presja i odpowiedzialność bo Bond to ikona, na której sam Rami wyrósł.

W życiu prywatnym Malek stara się być jak najbardziej anonimowy, unika mediów społecznościowych. W jednym z wywiadów powiedział, że jest całkowitym przeciwieństwem introwertyka Elliota, którego gra w Mr. Robot. Aktor obecnie jest związany z aktorką Lucy Boynaton, z którą grał w filmie Bohemian Rhapsody.  Szuka również swojego miejsca w Londynie. Kręcąc sceny w Londynie niezwykle się on mu spodobał i nie wyobraża sobie (póki co) lepszego miejsca do zamieszkania. Aktor udziela się charytatywnie, a we wrześniu 2018 roku rozpoczął współpracę z organizacją RED – marką, która stara się zaangażować sektor prywatny w podnoszeniu świadomości oraz zdobyciu funduszy na walkę z AIDS w ośmiu afrykańskich państwach. Jak widać rola w Bohemian Rhapsody niezwykle zmieniła życie aktora. Ramiego zobaczymy w przyszłym roku (prócz wspomnianych już Mr. Robot oraz filmie o Bondzie) w filmie Podróż Doktora Dolittle, a dokładniej usłyszymy jego głos jako Chee-Chee (goryla).

Pratt urodził się w Wirginii w USA. Jego ojciec był górnikiem, a matka pracowała w supermarkecie. Gdy miał trzy lata rodzice przeprowadzili się do Lake Stevens. W szkole średniej zajął piąte miejsce w turnieju zapasów o randze państwowej. Chriss zaczął studiować jednak zrezygnował z nauki by podjąć zatrudnienie jako sprzedawca biletów rabatowych. Imał się różnych zajęć – przykładowo miał epizod jako striptizer. Później przeniósł się na Hawaje, a dokładniej na wyspę Maui, gdzie został.. bezdomnym. Takie życie mu odpowiadało – pracował tylko tyle by opłacić gaz i żywność. Spał w furgonetce lub w namiocie na plaży. Któregoś pięknego dnia siedział w jednej z restauracji w Maui, gdzie zauważyła go aktorka i reżyser Rae Dawn Chong. Obsadziła go w swoim pierwszym reżyserowanym filmie. Był to horror Cursed Part 3. Pratta pierwszą rolą (regularną) była rola w serii Everwood. W 2009 roku nastąpił przełom, kiedy to otrzymał rolę Andiego Dwyera w serialu komediowym Parks and Recreation. Jego rola miała być jedynie epizodyczna, jednak tak spodobał się producentom, że został na dłużej. Bez dwóch zdań można powiedzieć, że właśnie rola głupkowatego Andiego zrobiła z niego rozpoznawalną personę.

Chriss bardzo dużo pracował nad sobą by otrzymywać kolejne dobre role w filmach. Do filmu Moneyball zrzucił niemalże 15 kg w krótkim czasie, dzięki czemu otrzymał rolę. Do kolejnej roli w filmie 10 lat musiał przybrać na wadzę by do kolejne znowu zrzucić i do tego zbudować odpowiednią muskulaturę. Mowa o roli Nave SEALS w filmie Zero Dark Thirty. Ostatnio Pratta można podziwiać jako odtwórcę roli Perera Quilla (Star Lorda) w Strażnikach Galaktyki czy Owena Grady w Juraskim Parku. Dzięki swojemu trybowi życia oraz siłowni w 2014 roku zajął drugie miejsce na corocznej liście Sexiest Man Alive magazynu People. Jeżeli chodzi o życie prywatne to Pratt bardzo długo był związany z amerykańską aktorką Ann Faris, która głównie znana jest z filmów Scary Movie. Mają obecnie syna. Rozstali się w roku 2017, a rozwiedli rok później. Od 2019 roku Pratt jest związany (oficjalnie) z autorką Katherine Schwarzennegger (najstarszą córką Arnolda). W roku 2019 możemy oglądać aktora w trzech produkcjach: Lego Movie 2: The Second Part (głos Emmeta Brickowskiego, Dzieciak oraz Avengers: Endgame.

Hopkins urodziła się w sylwestra roku 1937 co już mogło zwiastować niezwykłość przyszłego aktora. Ten Walijczyk zawsze uważał, iż wartość klasy robotniczej (jego ojciec był piekarzem) będzie podkreślała jego życie. Anthony jako dziecko nie był wybitnym uczniem, jednak zawsze ciągnęło go do sztuki, malarstwa czy rysunku. Aktor w jednym z wywiadów stwierdził, iż był biednym uczniem, czego wynikiem był kompleks niższości. Jego inspiracją był Richard Burton, którego to Hopkins poznał w wieku 15 lat. To właśnie pod wpływem tego spotkania zapisał się do Royal Welsh College of Music and Drama, a po odbyciu służby wojskowej w armii brytyjskiej przeniósł się do Londynu gdzie kontynuował naukę w Royal Academy of Dramatic Art. Pierwsze spotkanie ze sceną Anthony miał w roku 1960 na deskach Palace Theatre w Swansea. Tam zauważył go Laurence’a Oliviera i zaprosił do współpracy w Royal National Theatre w Londynie. Mimo wszystko aktora zawsze ciągnęło do filmów. Grywał w krótkometrażowych filmach, a w późniejszym czasie w większych produkcjach. Zagrał między innymi w The Elephant Man, The Bounty u boku Mela Gibsona czy The Remains of the Day.

W roku 1998 był najlepiej opłacanym brytyjskim aktorem grając w takich hitach jak Maska Zorro czy Joe Black. Najprawdopodobniej jednak Hopkins jest znany z jednej roli – Hannibala Lectera w Milczeniu Owiec, za którą otrzymał Oskara w roku 1991. Film zdobył nagrody za najlepszy film, najlepszy reżyser oraz Oskara za najlepszy scenariusz adaptowany. Hopkins mieszka w Kalifornii, gdzie przeniósł się pod koniec lata 70 XX wieku. Później przeniósł się powrotnie do Londynu by po sukcesach z lata 90tych wrócić do Ameryki. W roku 2000 otrzymał drugie obywatelstwo – amerykańskie. Aktor był żonaty trzykrotnie. Jest byłym alkoholikiem, rzucił palenie, a w roku 2008 zaczął się odchudzać. Anthony dalej gra w filmach i jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów na świecie. Tego niesamowitego człowieka nie mogło zabraknąć na naszej liście osób niezwykłych.

Clint urodził się w 1930 roku w San Francisco. Jego ojciec był bezrobotnym księgowym, który szukał pracy jako pracownik fizyczny, matka natomiast była pracownicą w fabryce IBM. Clint uważany był za dziecko nieco zamknięte w sobie. Jako młodzieniec by zarobić roznosił gazety oraz zbierał butelki. W wieku nastoletnim parał się różnymi zajęciami – był hutnikiem, pracownikiem stacji benzynowej, pianistą w domu publicznym, a także narzędziowym. Studiował również administrację w Los Angeles City Collage. Po odbyciu służby wojskowej podjął pracę w Universal Studios Entertainment. Jego debiut miał miejsce w 1955 roku w filmie kategorii B – Zemsta Potwora. Kolejny filmy tego samego pokroju nie przyniosły wielkiej sławy aktorowi. Pierwszy western z udziałem Eastwooda został wyemitowany w 1958 roku. Nosił nazwę Zasadzka na przełęczy. To właśnie ten gatunek przyniósł aktorowi największa sławę, a w szczególności tzw. spaghetti westerny Sergia Leone. Pierwsze duże sukcesy zdobył dzięki trylogii – Za garść dolarów, za kilka dolarów więcej oraz Dobry, zły i brzydki. Właśnie w tym ostatnim stworzył niepowtarzalnego bohatera – ponurego twardziela, z rzadka się uśmiechającego, który w imię sprawiedliwości pomagał tym, którzy sami nie potrafili się bronić. Niewiele osób wie, ale western Dobry, zły i brzydki był produkcji włosko-hiszpańskiej, a nie amerykańskiej. Pierwszym amerykańskim westernem z udziałem Clinta był film Powieście go wysoko.

Eastwood otrzymał trzy Złote Globy oraz dwa Oskary, w większości za reżyserię, a nie aktorstwo. Aktor od dawna angażował się politycznie. Był zwolennikiem republikanów, jednak od roku 2009 jest członkiem Partii Libertariańskiej, który jest uznawana za trzecią co do wielkości partię w USA (chociaż dwie największe się z tym nie zgodzą). W ostatnich wyborach prezydenckich pobierał wygranego Donalda Trumpa. W swoim życiu aktor miał wiele kobiet. Pierwsze małżeństwo z Maggie Johonos rozpadło się po 30 latach. W trakcie tego okresu Clint nie próżnował i był związany z wieloma kobietami. W 1996 roku ponownie wstąpił w związek małżeński. Wybranką była Dina Ruiz. Małżeństwo uznawane było za idealne, jednak nic nie trwa wiecznie i w 2012 roku małżonkowie ogłosili separację. Aktor niezwykle mocno strzeże swojej prywatności, a ostatnimi laty zajmuje się głównie reżyserowaniem. Spod jego ręki wyszły takie hity jak Gran Torino, Sully czy ostatnio Przemytnik, w którym sam zagrał główną rolę.

Młody Mbappe zadebiutował w roku 2015 w barwach monakijskiego AS Monaco. Był on najmłodszym debiutantem w historii klubu. Swojego pierwszego gola strzelił w luty 2016 stając się jednocześnie najmłodszym strzelcem w Monaco. Wcześniej owe rekordy należały do Thierry’ego Henry’ego . 31 sierpnia 2017 roku został wypożyczony do francuskiego Paris Saint-Germin. Klub 1 lipca 2018 roku kupił młodego zawodnika za bagatela 180 milionów euro. Był to drugi najdroższy transfer w historii klubu, zaraz po Neymarze. Mbappe w klubie jest kluczowym zawodnikiem. W reprezentacji kraju zadebiutował 25 marca 2017 roku, jednak swoje możliwości pokazał na Mistrzostwach Świata w Rosji w 2018 roku. Strzelając gola w meczu z reprezentacją Peru został najmłodszym strzelcem Francji w mundialu. Kylian został bohaterem meczu w meczu z Argentyną po tym jak strzelił dwie bramki oraz wywalczył rzut karny po przebiegnięciu 80 metrów boiska z prędkością dochodzącą do 38 km/h. Był to kolejny wyczyn młodego piłkarza, który zapisał się na kartach historii piłkarskiego świata. Dzięki tej prędkości został mianowany najszybszym piłkarzem świata, bijąc poprzedni rekord należący do Arjena Robbena. Mbappe dołożył jeszcze jedną bramkę w finałowym meczu z Chorwacją, gdzie jego zespół wgrał 4 do 2.

Obecnie Mbappe jest w swojej życiowej formie. Pod nieobecność klubowych gwiazd – Neymara oraz Cavaniego jest uważany za lidera całej drużyny. Jest on również jednym z najlepiej zarabiających piłkarzy młodego pokolenia w historii. Przechodząc do francuskiego klubu wytargował 50 milionów euro pensji, wypłacanej w perspektywie pięciu sezonów. Dodatkowo otrzymuje 30 tysięcy euro miesięcznie na same zakwaterowanie oraz prywatnego kierowcę, ochroniarza oraz zarządcę domu. Do tej pory piłkarz w sezonie 2018/2019 wystąpił w 33 spotkaniach strzelając 29 goli oraz zbierając 15 asyst. Jego wyniki już są imponujące, co przeradza się na coraz większą wartość piłkarza. Jego wartość rynkowa przekracza już 200 milionów euro i pewnie dalej będzie rosła. We wrześniu 2018 roku została wydana książka o piłkarzu zatytułowana „Mbappe”. Wielu uważa, że Kylian jest wybrykiem natury, a urodził się w klubie piłkarskim. My możemy jedynie stwierdzić, iż jest to piłkarz niezwykły, a jego miejsce na naszej liście jest jak najbardziej zasłużone.

Nie Kady, ale Keanu urodził się w Bejrucie w Libanie w roku 1964. Ojciec był geologiem – Amerykaninem azjatyckiego pochodzenia, a matka Angielką. Keanu wychowywał się z siostrą Kim, która urodziła się dwa lata później w Australii. Reeves swoją karierę aktorską rozpoczął w roku 1984. Zagrał wtedy w sztuce Wolfboy. Przez obiektywem kamery stanął również w roku 1984 głównie w produkcjach kanadyjskich Pojawiał się w reklamach Coca-Coli oraz serialach telewizyjnych. W 1986 pojawił się u boku Patricka Swayze oraz Roba Lowe w dramacie obyczajowym Youngblood. Później pojawiał się u boku kolejnych wielkich sław kina – Johna Malkovichia, Michelle Pfeiffer czy Glen Close. Filmem, w którym wystąpił, a który stał się wielkim sukcesem komercyjnym był Speed: Niebezpieczna prędkość. Film przy budżecie 30 milionów dolarów, zarobił ponad dziesięciokrotnie więcej. Dzięki roli w tym filmie stał się gwiazdką Hollywood, co otworzyło mu drogę do współpracy z najlepszymi reżyserami i akroterami na świecie. Znamy go z takich produkcji jak: Matrix, Constantine czy John Wick. Ten ostatni również odniósł duży sukces komercyjnym, a w tym roku obejrzymy w kinach trzecią część zmagań się z przeciwnościami losu byłego płatnego zabójcy.

Keanu prócz bycia niezwykle dobrym aktorem i reżyserem, jest również niezwykłym człowiekiem. Bardzo często nie używa samochodu, a lokalnego metra. Przez wiele lat nie miał stałego miejsca zamieszkania – wynajmował nieruchomości lub spał w hotelach. Nie przepada za reporterami i stara się dbać o własną prywatność. Ostatnie lata nie były jednak pasmem sukcesów prywatnych w życiu aktora. W wypadku samochodowym zginęła jego żona, jego dziecko urodziło się martwe oraz zmarł jego bardzo bliski przyjaciel. Te problemy odbiły się na jego psychice. Ostatnio na swoim koncie na Fecebooku napisał, że swego czasu zmagał się z depresją. Swoim wpisem urzekł wiele osób, ponieważ zwrócił się do swoich fanów z apelem by zaczęli cieszyć się własnym życiem dając jednocześnie radość innym ludziom. „Każdy dzień jest cenny i traktujmy go w ten sposób. Nie ma żadnej gwarancji, że jutro nadejdzie, więc żyj już dziś” – te słowa zapamiętają w pamięć.

Paweł Adamowicz urodził się Gdańsku. Był prawnikiem, politykiem, ale w głównej mierze samorządowcem. W PRL był w opozycji, a w latach 1998-2019 był prezydentem Gdańska. Jako prezydent był znany z polityki otwartej na każdą grupę społeczną. Doceniał ludzi, ich różnorodność, wielokulturowość. Zawsze odwoływał się przy tym do wartości chrześcijańskich. Podkreślał znacznie dialogu z naszymi zachodnimi sąsiadami oraz współpracował z wieloma mniejszościami, w tym z mniejszością kaszubską. Bardzo mocno angażował się w program integracji imigrantów. W trakcie swoich samorządowych rządów często ścierał się z politykami prawicy. Zmarł ugodzony nożem podczas ostatniego finału WOŚP. Jego ojcem był społecznik oraz ekonomista Ryszard Adamowicz, a matka ekonomistka Teresa z domu Stuńdzia. Miał również brata Piotra. Miał dwie córki Antoninę oraz Teresę. Wielokrotnie był odznaczany i wyróżniany – ostatnio pośmiertnie Nagroda Orła Jana Karskiego oraz Honorowym Obywatelstwem Miasta Stołecznego Warszawy.

14 stycznia 2019 odbyła się msza święta w intencji Pawła Adamowicza w warszawskiej archidiecezji. Przybyli na nią politycy ze wszystkich opcji politycznych. Był tam prezydent RP Andrzej Duda, premier Mateusz Morawiecki. W wielu miastach zorganizowano wiece ku jego pamięci. Żegnały go tysiące, a zapamiętają miliony. Był to niezwykły człowiek, który zginął w zwykłych czasach. Śmierć całkowicie niepotrzebna, która coraz częściej pozwiązywana jest z tak zwanym językiem nienawiści. Nie wchodząc jednak w polityk, należy stwierdzić, że Paweł Adamowicz był człowiekiem niezwykłym, uczynnym, pomocnym i wspaniałym. Niewielu jest takich polityków i zapewne niewielu będzie. Jego postawa pokazywała wielu ludziom jak należy zarządzać organizmem jakim jest miasto. Przez wiele lat sprawował rolę gospodarza Gdańska, dla wielu gdańszczan będąc człowiekiem niezastąpionym. W ostatnich wyborach nie miał sobie równych. Zapamiętamy go jako człowieka oddanego swojemu miastu, miastu w którym się urodził i w którym zginał.

Ip man urodził się najprawdopodobniej w 1893 roku w jednym z najbogatszych rodów Foshan. Był on ostatnim uczniem znanego Chan Wah Shuna. Ip Man dzięki swojemu pochodzeniu nie musiał się martwić o byt. Bogaci rodzice pozwolili mu na spokojne życie, jednak miało się ono zmienić w trakcie trwania japońskiej okupacji Chin. Mistrz sztuk walki odmówił japońskiej armii szkolenia ich żołnierzy czego rezultatem był przymus szukania schronienia. Po zakończonej wojnie wrócił do Foshan, gdzie został oficerem policji. Przed 1950 rokiem zbiegł do Hongkongu pozostawiając bliskich w rodzinnym mieście. Najprawdopodobniej przyczyną tego stanu rzeczy było przypadkowe morderstwo, którego dopuścił się Ip Man. Dlatego też nie chcąc odczuć zemsty władz komunistycznych udał się do wspomnianego Hongkongu. Stylem walki, którym posługiwał się mistrz było wing chun. Sam mistrz nigdy nikogo nie nauczał jednak problemy finansowe przyczyniły się do tego by przyjąć na nauki kilku uczniów. Ip Man już wtedy był uznawany za spadkobiercę tego stylu walki. Ilość uczniów nigdy nie była duża, a sam mistrz wycofał się z nauczania w 1968 roku. Ip Man założył Hong Kong Ving Tsun Athletic Association, tym samym ustalając anglojęzyczną pisownię stylu walki wing chun. Zmarł w roku 1972 na raka gardła. Przyczyną choroby były ogromne ilości papierosów, które Ip Man wręcz ubóstwiał.

Wiele źródeł podaje iż jednym z uczniów Ip Mana, był sam Bruce Lee, jednak nie zostało to nigdy potwierdzone. Możliwe, że Bruce Lee był nauczany stylu walki przez starszych i bardziej doświadczonych uczniów Ip Mana. Życie mistrza sztuk walki z Foshan zostało uwiecznione w kilku doskonałych filmach. W praktycznie wszystkich odsłonach serii główną rolę grał Donnie Yen, chiński aktor sztuk walki oraz reżyser. Roli jaką odegrał Ip Man w chińskiej sztuce walki nie da się opisać w jednym zdaniu. Ta niezwykła postać wpłynęła na wielu przyszłych adeptów sztuk walki. Ip Man musiał znaleźć się na naszej liście ludzi niezwykłych.

Donald Tusk urodził się w Gdańsku w 1957 roku. Tam też zdobył pełne wykształcenie. Najpierw w Szkole Podstawowej nr 57, później w Liceum Ogólnokształcącym imienia Mikołaja Kopernika, zwieńczając wszystko uzyskanie tytułu magistra na Wydziale Filologiczno-Historycznym Uniwersytetu Gdańskiego. To właśnie w trakcie studiów zaangażował się w działalność opozycyjną wobec ówczesnym władzą PRL. Uczestniczył w tworzeniu lokalnego Studenckiego Komitetu Solidarności co było wynikiem wydarzeń, które miały miejsce w Krakowie (bezpieka zamordowała Stanisława Pyjasa). Wtedy też rozpoczął współpracę z Bogdanem Borusewiczem oraz Wolnymi Związkami Zawodowymi Wybrzeża. W trakcie strajku w sierpniu 1980 roku organizował działania, które miały wspomagać organizacje studenckie. Współtworzył oraz był jednym z pierwszych liderów Niezależnego Zrzeszenia Studentów Polskich. W późniejszym czasie został przewodniczącym Niezależnego Samorządowego Związku Zawodowego „Solidarność” w Wydawnictwie Morskim. W trakcie swojej działalności opozycyjnej pracował fizycznie w spółdzielni „Świetlik” założonej przez Macieja Płażyńskiego.

Po zmianach ustrojowych Tusk wystartował w wyborach do Sejmu i został jednym z posłów pierwszej kadencji. Wówczas kierował partią Kongresu Liberalno-Demokratycznego, która to stała w opozycji wobec rządu Jana Olszewskiego. Następnie w roku 1992 ówczesny rząd otrzymał wotum nieufności, czego wynikiem była koalicja siedmiu ugrupowań politycznych (której inicjatorem był między innymi Donald Tusk). Tak powstał rząd Hanny Suchockiej, który upadł rok później. Ponowne wybory nie dały już Tuskowi mandatu poselskiego. W 1994 został jednym z przewodniczących Unii Wolności. Trzy lata później w kolejnych wyborach otrzymał mandat senatorski oraz został wicemarszałkiem Senatu IV kadencji. W tym czasie popierał rząd Jerzego Buzka. W 2001 roku odszedł z Unii Wolności po przegranej walce o władze w partii z Bronisławem Geremkiem. 24 stycznia 2001 roku wraz z Aleksandrem Olechowskim oraz Maciejem Płażyńskim założył działając po dziś dzień Platformę Obywatelską, która początkowo działała jako komitet wyborczy. W wyborach Platforma otrzymała 65 mandatów na sejm stając się największą partią opozycyjną w Polsce. Tusk tym razem objął posadę wicemarszałka Sejmu IV kadencji. W 2003 roku po odejściu z partii Macieja Płażyńskiego, Tusk został przewodniczącym Platformy Obywatelskiej.

W latach 80-tych poprzedniego wieku Lech Wałęsa nie próżnował. W sierpniu 1980 był jednym z organizatorów strajku w Stoczni Gdańskiej, później wchodząc już w skład komitetu strajkowego jednocześnie stając na jego czele. Strajk odniósł sukces, a władze zakładu pracy poszły na ustępstwa podnosząc płace pracowników oraz finansując tablicę upamiętniającą ofiary wydarzeń grudniowych. Przywrócono również zwolnionych do tej pory pracowników. Mimo, spełnienia postulatów strajkujących jeszcze tego samego dnia ogłoszono strajk solidarnościowy, a Lecha Wałęsę wybrano na przewodniczącego Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego. Pod koniec sierpnia zostało podpisane z delegacją rządową porozumienie sierpniowe. Te wydarzenie zostało w szczególności zapamiętane, ponieważ Wałęsa dokumenty podpisał dokumenty dość charakterystycznym, dużym długopisem z wizerunkiem papieża Jana Pawła II. Wałęsa został przywrócony do pracy stając jednocześnie na czele Krajowej Komisji Porozumiewawczej, a więc organu który został utworzony na bazie ogólnopolskiego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Na pierwszym Krajowym Zjeździe Delegatów w Gdańsku Lech został wybrany przewodniczącym NSZZ „Solidarność”.

13 grudnia 1981 roku został decyzją generała Wojciecha Jaruzelskiego wprowadzony stan wojenny. W nocy tego samego dnia Lech Wałęsa został poinformowany o nakazie wyjazdu do Warszawy. Za zgodą władz Wałęsa spotkał się z przedstawicielami Kościoła. Solidarność została zdelegalizowana, a jej przewodniczącego umiejscowiono w Otwocku Wielkim, a później w Arłamowie. Decyzja o internowaniu została wydana dopiero 26 stycznia 1982 roku ponieważ władze chciały wykorzystać Wałęsę jako twarz nowej Solidarności,, która była by pod szyldem agentów SB. Przyszły prezydent odmówił, a w listopadzie tego samego roku został zwolniony z aresztu. Przez kolejne lata Lech był objęty dozorem milicyjnym oraz był inwigilowany przez służby specjalne. Solidarnościowiec do końca lata 80-tych był przywódcą NSZZ „Solidarność”. 5 października 1983 roku Lecha Wałęsa otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla za determinację w dążeniu do rozwiązywania problemów we własnym kraju poprzez negocjacje oraz współprace bez wykorzystywania przemocy.