Rami Malek jest amerykańskim aktorem egipskiego pochodzenia. Sławę zyskał dzięki zagraniu roli Elliota Aldersona – hakera komputerowego w serialu Mr. Robot, który jest na antenie nieprzerwalnie od 2015 roku. Obecnie czekamy na czwarty sezon tego niezwykle mocno wciągającego serialu. Główna rola w popularnym serialu otworzyła Malikowi drzwi do ogólnoświatowego kina. W 2018 roku wcielił się w Freddiego Mercury w filmie biograficznym Bohemian Rhapsody. Za rolę znanego muzyka dostał wiele nagród, w tym Oskara, Złoty Glob, Nagrodę Brytyjskiej Akademii Filmowej  dla najlepszego aktora oraz Screen Actors Award. W 2019 roku Malik został wpisany na listę 100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie prowadzoną przez magazyn Time. Obecnie aktor przygotowuje się do roli w najnowszym filmie o Jamsie Bondzie. Malik ma wcielić się w czarny charakter (naszym zdaniem świetnie się do tego nadaje). Jednak przed podpisaniem kontraktu Malik postawił warunek, że jego postać nie będzie religijnym fundamentalistą czy arabskojęzycznym terrorystą. Sam wyjaśnił w jednym z wywiadów, że jest niezwykle dumny ze swojego dziedzictwa i nie chce by jego kultura była kojarzona z terroryzmem. Stwierdził również, że spoczywa na nim wielka presja i odpowiedzialność bo Bond to ikona, na której sam Rami wyrósł.

W życiu prywatnym Malek stara się być jak najbardziej anonimowy, unika mediów społecznościowych. W jednym z wywiadów powiedział, że jest całkowitym przeciwieństwem introwertyka Elliota, którego gra w Mr. Robot. Aktor obecnie jest związany z aktorką Lucy Boynaton, z którą grał w filmie Bohemian Rhapsody.  Szuka również swojego miejsca w Londynie. Kręcąc sceny w Londynie niezwykle się on mu spodobał i nie wyobraża sobie (póki co) lepszego miejsca do zamieszkania. Aktor udziela się charytatywnie, a we wrześniu 2018 roku rozpoczął współpracę z organizacją RED – marką, która stara się zaangażować sektor prywatny w podnoszeniu świadomości oraz zdobyciu funduszy na walkę z AIDS w ośmiu afrykańskich państwach. Jak widać rola w Bohemian Rhapsody niezwykle zmieniła życie aktora. Ramiego zobaczymy w przyszłym roku (prócz wspomnianych już Mr. Robot oraz filmie o Bondzie) w filmie Podróż Doktora Dolittle, a dokładniej usłyszymy jego głos jako Chee-Chee (goryla).

Hopkins urodziła się w sylwestra roku 1937 co już mogło zwiastować niezwykłość przyszłego aktora. Ten Walijczyk zawsze uważał, iż wartość klasy robotniczej (jego ojciec był piekarzem) będzie podkreślała jego życie. Anthony jako dziecko nie był wybitnym uczniem, jednak zawsze ciągnęło go do sztuki, malarstwa czy rysunku. Aktor w jednym z wywiadów stwierdził, iż był biednym uczniem, czego wynikiem był kompleks niższości. Jego inspiracją był Richard Burton, którego to Hopkins poznał w wieku 15 lat. To właśnie pod wpływem tego spotkania zapisał się do Royal Welsh College of Music and Drama, a po odbyciu służby wojskowej w armii brytyjskiej przeniósł się do Londynu gdzie kontynuował naukę w Royal Academy of Dramatic Art. Pierwsze spotkanie ze sceną Anthony miał w roku 1960 na deskach Palace Theatre w Swansea. Tam zauważył go Laurence’a Oliviera i zaprosił do współpracy w Royal National Theatre w Londynie. Mimo wszystko aktora zawsze ciągnęło do filmów. Grywał w krótkometrażowych filmach, a w późniejszym czasie w większych produkcjach. Zagrał między innymi w The Elephant Man, The Bounty u boku Mela Gibsona czy The Remains of the Day.

W roku 1998 był najlepiej opłacanym brytyjskim aktorem grając w takich hitach jak Maska Zorro czy Joe Black. Najprawdopodobniej jednak Hopkins jest znany z jednej roli – Hannibala Lectera w Milczeniu Owiec, za którą otrzymał Oskara w roku 1991. Film zdobył nagrody za najlepszy film, najlepszy reżyser oraz Oskara za najlepszy scenariusz adaptowany. Hopkins mieszka w Kalifornii, gdzie przeniósł się pod koniec lata 70 XX wieku. Później przeniósł się powrotnie do Londynu by po sukcesach z lata 90tych wrócić do Ameryki. W roku 2000 otrzymał drugie obywatelstwo – amerykańskie. Aktor był żonaty trzykrotnie. Jest byłym alkoholikiem, rzucił palenie, a w roku 2008 zaczął się odchudzać. Anthony dalej gra w filmach i jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów na świecie. Tego niesamowitego człowieka nie mogło zabraknąć na naszej liście osób niezwykłych.

Mirosław Maciej Maleńczuk urodził się w 1961 roku w niewielkiej miejscowości – Wojciechowie (województwo dolnośląskie). W dzieciństwie często zmieniał szkoły podstawowe, nie ukończył liceum zawodowego. Za odmowę odbycia służby wojskowej została skazany na dwa lata więzienia. Po wyjściu na wolność zainteresował się muzyką i grą na gitarze. Jego pierwsze kompozycje utrzymane były w stylu bluesowym. Początkowo grywał jako „grajek” uliczny, głównie na ulicach Krakowa (został nawet określany mianem „bard Krakowa”), Warszawy oraz Poznania. W 1986 roku związał się z zespołem Pudelsi (a dokładniej z Püdelsi). W latach 1986 – 2005 z niewielkimi przerwami był ich frontmanem oraz wokalistą. Wspólnie z zespołem wydał pięć płyt, między innymi Bela Pupa, Wolność słowa, czy Psychopop. Maleńczuk również zainteresował się pisarstwem i nieregularnie wdawał swoje wiersze, które również bywały tekstami jego piosenek. W 1993 roku założył zespół Homo Twist, którego to pierwsza płyta „Cały ten seks” została wydana rok później. W 2004 roku został członkiem III edycji popularnego show telewizyjnego – Idol. Mimo swoich często kontrowersyjnych zachowań w 2011 roku został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2015 roku pojawiła się książka pt. „Ćpałem, chlałem i przetrwałem”, która jest wynikiem wywiadu przeprowadzonego z Maleńczukiem przez Barbarę Burdzy. Rok później została wydana druga część wywiadu zatytułowana „Chamstwo w państwie”.

Prywatnie Maleńczuk jest żonaty z Ewą Maleńczuk, a z tego związku narodziły się trzy córki o niecodziennych imionach: Elma, Rita oraz Irma. Wokalista jest zagorzałym wokalistą klubu sportowego Cracovia i mówimy tutaj zarówno o klubie piłkarskim jak i hokejowym. Maciej również skomponował utwór, który uważany jest za hymn klubu i jest intonowany przed każdym spotkaniem piłkarskim klubu. Na przestrzeni lat Maleńczuk nagrał wiele płyt, zarówno z zespołach jak i solowych. Wystąpił w wielu teledyskach, między innymi w teledysku zespołu Behemoth, którego wokalistą jest Adam „Nergal” Darski. Wystąpił w kilku filmach, oraz podkładał głos w grach, m.in. w grze Mass Effect 2. W 2006 roku otrzymał Fryderyka w kategorii wokalista roku.

Urodziła się w Krakowie w roku 1951, jako piąte dziecko Marcina Ostrowskiego i Emilii Ostrowskiej. Jako nastolatka była silnie związana z krakowskim środowiskiem artystycznym oraz hippisowskim. Właśnie w tym okresie przyjęła pseudonim „Kora”. Po maturze poznała Marka Jackowskiego swojego przyszłego męża. Zanim zaangażowała się ze światem muzyki na dobre przez ponad dwa lata pracowała jako psychoterapeutka w Klinice Psychiatrii Dziecięcej w Krakowie. Rzadko występowała na scenie, a jak już tak to u boku nowego zespołu męża akompaniując na fujarce. Jej debiut jako wokalistki odbył się w 1975 roku w kolejnym zespole męża, tym razem inspirowanym muzyką Dalekiego Wschodu. Zespół nosił nazwę M-a-M. Po kilku miesiącach zespół przyjął nową nazwę, znaną do dziś – Maanam. Od lat 80-tych zeszłego wieku zespół był jednym z najpopularniejszych oraz najważniejszych przedstawicieli rocka w polskim świecie muzycznym. W roku 2008, a więc po 32 latach działalności zespół zawiesił działalność. Od tego momentu Olga zaczęła występować solo pod szyldem Kora. Na koncertach prócz nowych utworów prezentowała również stare przeboje Maanamu. W latach 2011-2016 mogliśmy oglądać Korę jako jurorkę w popularnym programie Must Be The Music. W 2014 Kora została odznaczona przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.

Kora w latach 1971-1984 była żoną Marka Jackowskiego, z którym założyła zespół Maanam. Z tego związku narodził się syn Mateusz. Jej kolejnym partnerem był Kamil Sipowicz, z którym to miała syna Szymona. W 1984 rozwiodła się z Jackowskim zachowując przy sobie dzieci, jednak oboje postanowili dalej współpracować zawodowo. Z Sipowiczem wzięła ślub dopiero po czterdziestu latach wspólnego pożycia w roku 2013. Kora w 2018 roku została oskarżona o posiadanie niecałych 3 gramów suszu indyjskiego, czego wynikiem był proces sądowy. W jej obronie stanął były prezydent RP – Aleksander Kwaśniewski. Proces zakończył się uznawaniem Kory winnej posiadania substancji odurzającej, jednak ze względu na barak wykrycia sprawcy oraz niską szkodliwość czynu nie wymierzono żadnej kary. W 2013 u wokalistki wykryto nowotwór jajnika. Od tego momentu Kora wzięła udział w kampanii na rzecz refundacji leku zawierającego substancję czynną olaparyb. Również w związku z chorobą oraz wysoką ceną leku Kora była zmuszona sprzedać dom. Niestety mimo długiej walki – po pięciu latach Kora zmarła 28 lipca 2018 roku. Kora wydała 7 albumów oraz zagrała w kilku filmach, głównie podkładając głos pod bohaterów animowanych – ostatni raz w 2018 roku w filmie Iniemamocni 2. Kora będzie zapamiętana przez wielu jako wspaniała wokalistka oraz nieco ekscentryczna osoba.

Pablo urodził się w hiszpańskiej Maladze 25 października 1881 roku. Jego pełne imię wraz z nazwiskiem jest niezwykle długie (związane również z tym, iż był ochrzczony i przyjął imionami kilku świętych) – brzmiało Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno María de los Remedios Cipriano de la Santísima Trinidad Ruiz y Picasso. Miłością do sztuki został zarażony przez ojca, który był utalentowanym rysownikiem. Nauki pobierał początkowo w ojczystej Hiszpanii, jednak dalszą edukację kontynuował w Paryżu. Tutaj zetknął się z postimpresjonizmem, który w przyszłości miał wielki wpływ na jego dzieła. Twórczość Picassa możemy podzielić na pewne etapy. Pierwszy to okres niebieski, który trwał w latach 1901-1904. W tym okresie dominowały w twórczości Pabla kolory melancholijne, ukazujące postaci z niższych warstw społecznych. Podobnie było z otaczającym je światem. Kolejny etap został nazwany różowym. Trwał on w latach 1904-1906. W tym okresie w pracach Picassa pojawiły się kolory lżejsze przechodzące w pomarańcz oraz róż. Głównym motywem prac Picassa były osoby związane z cyrkiem – akrobaci czy postaci komediowe. W latach 1907-1909 przypadły na etap związany z afrykańskimi motywami oraz prymitywizmem. Prace malarza inspirowane były rzeźbami iberyjskimi oraz kulturą afrykańską, którą był wielce zafascynowany od 1907 roku. Kolejnym okresem był kubizm. Można go podzielić na dwa etapy, a więc kubizm analityczny (lata 1909-1912) oraz kubizm syntetyczny (1912-1919). W tym pierwszym dominowały kolory w odcieniach brązu oraz kolory neutralne. Oczywiście artysta skupiał się na różnych obiektach analizując ich kształty. W kubizmie syntetycznym w obrazach pojawiały się wklejane kawałki tapet, gazet oraz kolorowych kawałków papieru. Następującym okresem po kubizmie były neoklasycyzm oraz surrealizm, które przypadają na lata 1919-1929. Neoklasycyzm pojawił się w pracach Picassa podobnie jak u wielu ówczesnych artystów właśnie koło roku 1920. Był to powrót do klasycznego porządku, a artyści czerpali swoje natchnienie ze sztuki tradycyjnej.

W swoim życiu Picasso stosował różne style i techniki. Przez całe życie stworzył ogromna ilość prac, liczoną w dziesiątkach tysięcy egzemplarzy, jednak najbardziej zapamiętane zostały jego dzieła malarskie. Jeżeli chodzi o życie prywatne natomiast to miał on dwie żony, czworo dzieci, oraz niezliczone kochanki. Jednym słowem był kobieciarzem i to niekoniecznie wiernym. W 1948 roku odwiedził Polskę biorąc udział w Światowym Kongresie Intelektualistów w Obronie Pokoju we Wrocławiu. Przybył również do Warszawy zwiedzając Muzeum Narodowe, któremu podarował kolekcję ceramiki, druków oraz rysunków. Zmarł w roku 1973 w Mougins, niewielkiej miejscowości znajdującej się na południu Francji. Obecnie jego prace wyceniane są na steki milionów dolarów, a sam Picasso jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych artystów malarzy na świecie.

Elvis określany był mianem wstydliwego dziecka, a w szkole przezywano go czasami mamisynkiem. Nauczyciel muzyki powiedział mu, że nie ma talentu muzycznego. Młody Elvis, aby udowodnić, że belfer się myli, przyniósł następnego dnia gitarę do szkoły, by zaśpiewać wybrany utwór. Mając 19 lat, w 1956 roku, zadebiutował w filmie „Kochaj mnie czule”. Dwa lata wcześniej rozpoczął swoją karierę muzyczną. 1958 rok to czas powołania do wojska, więc wszelkie aktywności artystyczne zostały zawieszone. Po dwóch latach wrócił do nagrywania piosenek. Lata sześćdziesiąte upłynęły artyście pod znakiem nagrywania ścieżek do filmów, w których grywał. Śpiewanie na żywo znów miało miejsce od 1968 roku. Koncertowanie trwało do końca życia Elvisa.

Jako żołnierz został wysłany do 3 Dywizji Pancernej do Niemiec, gdzie poznał wówczas 14-letnią Priscillę Beaulieu, której oświadczył się po siedmiu latach od pierwszego spotkania. Para pobrała się 1 maja 1967 w Las Vegas. 1 lutego 1968 roku na świat przyszła ich jedyna córka, Lisa Marie Presley. Radości w życiu prywatnym towarzyszyła wielka kariera muzyczna. Albumy i single były łącznie nominowane aż 14 razy do nagrody Grammy. Elvis otrzymał ich aż trzy za album How Great Thou Art (1967 rok), He Touched Me (1971 rok) oraz za wykonanie utworu How Great Thou Art 20 marca 1974 roku w Memphis. W 1971 roku otrzymał także Grammy Lifetime Achievement Award.

Elvis miał także okazję poznać prezydenta Richarda Nixona oraz zwiedzić siedzibę FBI w Waszyngtonie. Jest także artystą, który dał koncert transmitowany na cały świat za pomocą satelity. Koncert charytatywny zatytułowany był „Aloha from Hawaii”. Oglądało go ponad 1,5 miliarda ludzi.

Jak nie trudno sobie wyobrazić, wielka popularność Elvisa przekuła się w wielki majątek oraz liczne nagrody. Albumy Promised Land, From Elvis Presley Boulevard, Memphis Tennessee oraz Moody Blue znalazły się na szczycie listy przebojów country. Ostatni album nagrany przez piosenkarza „Elvis in Concert” został wydany już po jego śmierci, 3 października 1977 roku.

W życiu prywatnym przestało się Elvisowi układać. Para 18 sierpnia 1973 roku złożyła papiery rozwodowe. Ostatecznie ich małżeństwo ustało 9 października 1973 roku. Cztery lata później, 16 sierpnia 1977 roku Elvis Presley zmarł w swojej posiadłości w Memphis. Oficjalnie podaje się za przyczynę śmierci zatrzymanie akcji serca. Tymczasem śmierć obrosła mnóstwem legend, na czele z hipotezą o udawanej śmierci i dalszym, anonimowym życiu króla rock’n’rolla.